May 15, 2016

ერთი უჩვეულო ამბავი

ცოტა ხნის წინ ამ ადამიანის შესახებ წავიკითხე და მოვიხიბლე. მერე ვიდეოები ვნახე, ისეთი უშუალო ადამიანი ჩანს, ისეთი უცნაური ამბავი აქვს, მომინდა, მასზე ვრცლად დამეწერა.

იოგურტი შესაძლოა, ბევრს არაფერს ნიშნავდეს ადამიანის ცხოვრებაში, მაგრამ თუ იოგურტის მწარმოებელი მსხვილი კომპანიის - „ჩობანის“ თანამშრომელი ხარ, შესაძლოა, ეს ძალიან სასარგებლოც იყოს. 2016 წელს უჩვეულო რამ მოხდა, როდესაც თანამშრომლებს ეგონათ, ჩვეულ სამუშაო თათბირს ესწრებოდნენ, კომპანიის დირექტორმა მათ განუცხადა, რომ ისინი, უკლებლივ, დიდი სიმდიდრის მფლობელები გახდნენ. კომპანიამ მისი ღირებულების 10%-იანი ხარჯი გაიღო და თანამშრომლები პარტნიორობით დააჯილდოვა.

„ეს არ არის საჩუქარი, ეს არის ერთმანეთისთვის მიცემული პირობა, რომ თანაბრად გავინაწილებთ სამუშაო მიზნებსა და პასუხისმგებლობას, რომ გავაგრძელებთ, შევქმნათ განსაკუთრებული და ღირებული პროდუქტი“ - წერდა კომპანიის დირექტორი, ჰამდი ულუკაია თანამშრომლებისადმი მიწერილ წერილში.

ყოველი თანამშრომლის ფულადი მოცულობა დამოკიდებულია კომპანიაში მისი მუშაობის დროსა და დაკავებულ პოზიციაზე. მართალია, კომპანიის შიგნით ინფორმაციას არ ამჟღავნებენ, თუ ზუსტად რა ოდენობაზეა საუბარი, მაგრამ გაზეთის „New York Times“ ცნობით, ყველაზე მცირე თანხა, რაც შეიძლება იქ მომუშავეს მიეღო - 150 000 დოლარია, ხანგრძლივად მომუშავე თანამშრომელს კი შესაძლოა - 1 მილიონიც კი გამოსვლოდა.

ჰამდი ულუკაიასთვის ადამიანებსა და თანამშრომლებზე ზრუნვის ეს ფაქტი პირველი არ არის, მან უამრავი ლტოლვილი გადაარჩინა და დაასაქმა საკუთარ კომპანიაში. ის აქტიურად მოუწოდებდა მთელი მსოფლიოს მასშტაბით სხვა ბიზნესკომპანიებსაც, მიებაძათ მისთვის და აეყვანათ სამსახურში დევნილი ადამიანები. ულუკაია ასევე აქტიურადაა ჩართული ბილ და მელინდა გეითსებთან ერთად კამპანიაში, სადაც უბიძგებენ მდიდარ ადამიანებს, რაც შეიძლება მეტი გაიღონ უპოვარი ადამიანებისათვის.

თურქი ემიგრანტის ისტორია ძალიან უჩვეულოა - ის სტუდენტად ამერიკის შეერთებულ შტატებში ჩადის და ხუთ წელიწადში მილიარდერი ხდება.
წარმოშობით ქურთ, ჰამდი ულუკაიას არანაირი ბიზნესგამოცდილება ჰქონია, მითუმეტეს, იოგურტის შესახებ არაფერი იცოდა. მისთვის გადამწყვეტი ნაბიჯი რისკზე წასვლა და ნიუ იორკის გარეუბანში 2005 წელს უფუნქციო იოგურტის ქარხნის შეძენა აღმოჩნდა, რომლისთვისაც სესხის აღება და ფინანსური მრჩეველის წინააღმდეგ წასვლა მოუწია. მან იოგურტის ახალი იმპერია „ჩობანი“ შექმნა, რომელიც იმდენად მალე გახდა პოპულარული, უკვე 2011 წლისთვის აშშ-ში იოგურტის ყველაზე პოპულარულ სახეობად იქცა, ხოლო 2013 წელს გაყიდვებში ბაზრის 50%-ს ისაკუთრებდა.
ულუკაია ფიქრობდა, რომ ამერიკული იოგურტი ზედმეტად ტკბილი, წყლიანი, ხელოვნურარომატიანი იყო, მას ახსოვდა ბავშვობაში, თურქეთში, ფერმაში მომზადებული რძის ნაწარმის გემო და სურდა მიახლოებით ასეთი შეექმნა ბაზრისთვის. იგი უპირატესობას უფრო მშრალ იოგურტს ანიჭებდა და უნდოდა ბუნებრივი, ხარისხიანი, გემრიელი და ხელმისაწვდომი პროდუქტი გამოეშვა. მან ამ მიზნით თურქეთიდან იოგურტის სპეციალისტი - მუსტაფა დოგანი მოიწვია და ორწლიანი შრომის, ასობით რეცეპტის ცდის შედეგად თან და თან მოახერხეს ბერძნული სტილის იოგურტის სრულქმნა და გამოშვება. დოგანმა სპეციალური რეცეპტი შექმნა, რომელიც გასხვავებული ბაქტერიული კულტურიდანაა და განსხვავებული ტემპერატურა და დაყოვნება სჭირდება. „ჩობანში“ ვერ ნახავთ ხელოვნურ ფერებს, ხელოვნურ არომატებს, ჟელატინს - იოგურტში გამოიყენება მხოლოდ ძროხის ჯანსაღი რძე, დანამატების გარეშე.

„ჩობანის“ წარმატება მისმა გასნხვავებულმა მარკეტინგულმა სვლებმაც განაპირობა. ახალ კომპანიას მარკეტინგის დასაგეგმად, ან რეკლამისთვის თავისუფალი ფული არასდროს ჰქონდა, უწევდა ახალი ხერხების მოფიქრება - მან ქმედით მარკეტინგს მიმართა - ფესტივალებსა და დიდ ღონისძიებებზე უფასოდ არიგებდა იოგურტს, რათა მეტს დაეგემოვნებინა და შემდგომში მისი შეძენის სურვილი გასჩენოდა. ასევე მაღაზიებთან მოლაპარაკებებს აწარმოებდა და იოგურტის გასასინჯ კუთხეს აწყობდა - მომხმარებელს გასინჯვის შემდგომ მისი დაუყოვნებლივ ყიდვა უნდებოდა. დიდ ყურადღებას უთმობდა სოციალურ მედიას და მომხმარებლებთან პირდაპირ კომუნიკაციას ბლოგერების, Facebook-ისა და Twitter-ის მეშვეობით. 2009 წლიდან „ჩობანის“ გაყიდვა აშშ-ს მსხვილმა მარკეტებმაც დაიწყეს, რამაც კომპანიას დიდი მოგება მოუტანა. 2011 წლიდან იოგურტის გავრცელება ავსტრალიასა და აზიაშიც დაიწყო და თან და თან მთელ მსოფლიოს მოიცავს.

ულუკაია, რომლის ქონება „Forbes”-ს ცნობით 2 მილიარდამდეა, Ernst & Young-მა 2013 წელს მსოფლიოს საუკეთესო მეწარმედ დაასახელა. ის ამჟამად უფრო აფართოებს ბიზნესს, აქვს იოგურტის მეორე ქარხანა და გეგმავს თხევადი, დასალევი იოგურტიც გამოუშვას ბაზარზე.




April 11, 2016

ჩვენი მეგობარი ბროკოლი



კომიქსებში, იუმორისტულ ჩანახატებსა, თუ საბავშვო დადგმებში, ხშირად ვხვდებით ბროკოლს, როგორც ნაკლებსასურველ პერსონაჟს. როგორც ჩანს, ბავშვებს ყველაზე მეტად მის ჭამას აძალაბენ, რაც მის მიმართ ნეგატიურ დამოკიდებულებას ზრდასრულობამდე უნარჩუნებს პატარებს და არც მოზრდილ ასაკში იჩენენ ინტერესს და სიყვარულს ამ ბოსტნეულის მიმართ. 

მე ძალიან მიყვარს და მიკვირს იმ ადამიანების, რომ გაურბიან და უარს ამბობენ მასზე.
გარდა იმისა, რომ გემრიელია, სასარგებლოცაა და უამრავ აუცილებელ ვიტამინს შეიცავს.


  •  არის დაბალკალორიული
  • არ შეიცავს ცხიმს
  • არ შეიცავს ქოლესტერინს
  • შეიცავს კალცს
  • შეიცავს რკინას
  • შეიცავს ვიტამინს  A, C, E, K, B6
  • მდიდარია პროტეინით



მთავარია, როგორ მოვამზადებთ, რამდენად გემრიელს გავხდით, რას შევუთავსებთ გარნირად. ასევე მნიშვნელოვანია, პატარებს დროულად შევაყვაროთ ჯანსაღი საკვები და ისეთი ფორმით შევთავაზოთ, მხოლოდ ხვეწნის და ხათრის გამო რომ არ მოუწიოთ ჭამა.

ამჟამად მინდა, ბროკოლის კრემ-სუპის მომზადების შესახებ დავწერო - ძალიან ადვილია, სწრაფად მზადდება, გემრიელია და პრეტენზიული მჭამელებისთვისაც მისწრებაა, იმდენად ჰაეროვანია, ერთგვაროვანია და დაბალასებული არომატი აქვს.

საჭიროა: 
1 თავი ხახვი, დაჭრილი.
1 მოზრდილი თავი ბროკოლი, ძირითადად თავები, 2-3 სმ სიგრძის ღერებთან ერთად.
40 გრ. კარაქი
1ც. სტაფილო, დაჭრილი
1ლ. წყალი 
მარილი, პილპილი, წითელი წიწაკა, ჯავზი
ნაღები 200 მლ.

ქვაბში ჩავყაროთ ხახვი და მოვშუშოთ კარაქთან ერთად, მალევე დავაყაროთ სტაფილო, რომ მოუთუშება, დაახლოებით 5 წუთის შემდეგ, დავასხათ წყალი და  ჩავყაროთ ბროკოლი, რომ წამოდუღდება, 7-8 წუთში გამოვრთოთ.
ქვაბიდან ამოვიღოთ ბროკოლის რამდენიმე  ღერო/თავი და ცალკე გადავინახოთ, დანარჩენი დავაბლენდეროთ. ისევ დავაბრუნოთ ცეცხლზე, ჩავამატოთ ნაღები, ნელ ცეცხლზე წამოვადუღოთ და მალევე გამოვრთოთ. ჩავამატოთ გემოვნებით - მარილი, პილპილი, წიწაკა / ჩილი (ცოტა) და ჯავზი (მუსკატის კაკალი).
როდესაც თეფშზე დავასხამთ, სილამაზისთვის ჩავაგდოთ ცალკე გადანახული ბროკოლიც. 
უხდება კრუტონები/ორცხობილები, რომელიც მზაც იყიდება და თავადაც შეგიძლიათ მოამზადოთ.






March 8, 2016

ხედი ზევიდან

***
ხარბად ვისუნთქავ ბათუმის ჰაერს, სუფთაა და ვრცელი, როგორც ჰორიზონტი - ფილტვებამდე ჩადის და გგონია, რამე მსუყესა და გემრიელს სვამ.
ზღვის სანაპიროზე გავლისას ჰაერი ისევ საოცარ არომატებს გახვევს თავს. გაზაფხულის თბილი დღეები დაგვემთხვა და მზეზე სეირნობაც თავისას შვრება. ეს ქალაქი შეუდარებელია ქართულ რეალობაში, თან ამ სეზონზე, როცა ხალხიც ნაკლებია და სიცხეც და ნესტიც.
ეს გაზაფხული ისევე უცნაურად და ტკბილად დაიწყო, როგორც ზამთარი, სპონტანურად, სასიამოვნოდ და სახალისოდ. სხვა გზა არ აქვს, ასევე უნდა გაგრძელდეს.

***
ყოველდღეურად წინ მივდივართ, როცა გვეჩვენება, რომ უკან ვიხევთ, ისიც წინსვლაა- უფრო ახლები, გამოცდილები და ნასწავლები ვხდებით. თუნდაც წვრილმანებით გამდიდრებული. ეს შეგრძნება მიყვარს, მუდმივი განახლების, ცვალებადობის და თან ძვირფასი ღირებულებების იგივედ დარჩენის.

***
დიდი ბებიის მონაყოლი ამბები მიყვარს. ისინი თუნდაც მხოლოდ იმიტომაც არის საინტერესო, რომ ის ჰყვება. ამ მთისას, იმ ბარისას, ომისას, მშვიდობისას, მტრობისა და სიყვარულის ამბებს გვიყვება და მიკვირს, ამდენი დეტალი, ამდენი ამბავი როგორ ისევ გაუხუნებელია და ასე ზუსტადაა შემორჩენილი.

***
ქრისტინე და მე ზღვაზე ლამაზ კენჭებს ვაგროვებდით. სველ ნაპირთან ყველა კენჭი მოსწონდა, მე კი ზოგს ვიწუნებდი და სანაცვლოდ სხვას ვთავაზობდი, ის მიმტკიცებდა, ლამაზიაო - როცა სველია, მართლა ყველა კენჭი ლამაზი ჩანს.
გამოცდილების ამბავია ესეც - წაიღებ შინ, გარეცხავ, გააშრობ, შეხედავ და ჩვეულებრივია, არაფრით გამორჩეული, დაასველებ, ისევ ფერს იცვლის და სხვანაირი ჩანს.
უკანა გზაზე ვფიქრობდი, რომ ყველაფერი ერთია, ასოციაციურია მთელი სამყარო, ადამიანებიც კენჭებს ჰგვანან, სველი გელამაზება, არ იცი, რა დაგხვდება გაშრობის შემდეგ, წყლის გარეშე.

***
ზოგჯერ რეინკარნაციის მჯერა, ან მინდა, ასეთი ვერსია რეალური იყოს, ერთი - სამომავლო ცხოვრებების ინტერესი და ის, რომ ერთი ცხოვრება არაფრისთვის კმარა, მეორე - აიხსნება ჩემი ის უცნაურობები, რაზეც შემიძლია ვთქვა, ალბათ, წინა ცხოვრების გავლენაამეთქი.


ბათუმის ბულვარი

ShareThis